Waarom Polen op extreem rechts heeft gestemd en waarom dit niets met immigratie te maken heeft

Waarom heeft Polen op extreem rechts gestemd in de Europese verkiezingen?
Veel mensen vragen zich af hoe het komt dat een land dat bijna platgewalst werd door Hitler en zijn troepen voor extreem-rechts kiest. Een land waar bijna iedereen blank is, praktisch geen immigranten wonen (buiten die enkel Vietnamezen die in de kledinghandel actief zijn).
Verschillende professionals en politici buigen zich over dit fenomeen, terwijl het antwoord vrij simpel is: omdat extreem-rechts de mensen op het platteland hun waardigheid heeft teruggegeven.

Even een korte historische uitleg. Na de val van het communisme stortte het hele sociale systeem ineen en werden de mensen aan zichzelf overgelaten. De wet van de sterkste. Sommigen maakten het, werkten zich op en creëerden eigen firma’s. Anderen vertrokken naar het buitenland en stuurden geld op naar huis om in het onderhoud van hun gezin te voorzien. Anderen bleven achter op het platteland, zonder uitzichten, zonder de opleiding/wil/kans om iets van zichzelf te maken.
Het sociale vacuüm dat door de val van het communisme was gecreëerd, werd op het platteland door de katholieke kerk ingenomen, in de steden dan weer door private ondernemingen. Wij in België beseffen nog steeds niet hoe goed we het hebben dat we bvb. een sport kunnen beoefenen dat voor een groot deel gesponsord word door de Vlaamse overheid.

Hierbij komt het feit dat wij in het westen compleet niet beseffen hoe arm het Poolse platteland wel niet kan zijn. Al heeft de Europese Unie mee gezorgd voor de bouw van autostrades en wegen, de gewone man op het platteland heeft er niet veel aan, als die geen eigen auto bezit. (De ineenstorting van het openbaar vervoer buiten de steden is een artikel apart waard. Maar ja, sommige mensen zitten vast op het platteland, zonder vervoer.)
Wij zijn opgegroeid in een wereld waar het als normaal wordt beschouwd dat jouw woning lopend water, gas en elektriciteit heeft. Waar je straat verhard is met beton, een goot heeft en waar het openbaar vervoer je minstens een keer per uur met de dichtstbijzijnde stad verbindt. We hebben ook een scheef getrokken beeld van afstanden in ons klein landje. Op het Poolse platteland daarentegen kom je nog steeds heel vaak straten tegen die eigenlijk zandwegen zijn. Huizen zonder lopend water, met alleen een waterput. Of als er dan lopend water is, geen elektriciteit, maar een steenkoolkachel of een houtkachel. Brood wordt vaak niet per stuk gekocht, maar in vier gedeeld. Op het platteland houdt de winkelbediende een schriftje bij waar je “op de pof” kan kopen. En ja, dus ook sigaretten per stuk.

Hierbij komt nog het ongelooflijke superioriteitsgevoel van de mensen in de Poolse steden (en vooral Warschau) tegenover het “plebs” op het platteland.

Hoe heeft extreem rechts deze mensen zover gekregen dat ze op hen zouden stemmen?
Heel simpel, door kindergeld in te voeren: 500 złoty, zo’n 125 euro per kind, vanaf het tweede kind.En binnen twee maanden vanaf het eerste kind. In een land waar het gemiddelde loon tussen 400 en 700 euro ligt en waar 60% van de vrouwen niet werkt, is dit ene gigantische cash injectie.
Wat voor effect heeft dit gehad?
Het heeft heel veel mensen hun waardigheid terug gegeven. 30 jaar na het communisme heeft Polen het westen nog steeds niet ingehaald. Al zijn de vorderingen enorm, toch voelt een grote groep mensen zich buitengesloten, een soort “tweederangsburger”.
Dankzij de 500+ (want zo heet het kindergeld in de volksmond) zijn de allerarmste kinderen uit de armoede gehaald. De kleine bedragen in de schriftjes van de winkelbedienden zijn geschrapt en moeders kunnen nu in de basisbehoeftes van henzelf en hun kinderen voorzien.

De samenwerking tussen de extreem rechtse partij PIS en de katholieke kerk heeft ervoor gezorgd dat de mensen na de kerkdienst op zondag allemaal naar het stemhokje zijn vertrokken om op PIS te stemmen. Al heeft mer dan de helft van de Poolse bevolking niet gestemd bij de Europese verkiezingen, de 19% van extreem rechts is een harde kern die zal blijven stemmen.

Nu, wat moeten we hieruit concluderen?
Terug, heel simpel: mensen moeten eerste in hun basisbehoeften voorzien zoals voedsel, kleren, zich een onderdeel voelen van een geheel. De oppositie moet stoppen met eendel van de bevolking uit te lachen, buiten te sluiten, de schuld te geven van hun eigen armoede, want dit zal er niet voor zorgen dat deze mensen ineens op hen gaan stemmen. Het zorgt alleen voor meer polariseren.

Men moet begrijpen dat de grootste fout die, na de val van het communisme, gemaakt werd, het ineenstorten van de sociale structuren was. Deze moeten terug heropgebouwd worden met belastingsgeld en niet aan de katholieke kerk over gelaten worden.

De media moet uit haar ivoren middenklasse toren komen en de realiteit en de noden van het platteland onder ogen komen.

Wat men ook dringend moet beseffen, is dat als iemand bezig is met overleven, men geen tijd en plaats heeft in zijn/haar hersenen om aan zaken als “scheiden van de machten” of “Europese Commissie” te denken. Hier zijn onderzoeken naar gedaan. Een brein in armoede reageert net als een brein in tijden van oorlog: op survival mode.

Want wees eerlijk, als een moeder moet kiezen tussen een partij die haar geld geeft wat haar in staat stelt om schoenen voor haar kinderen te kopen, zal ze op hen blijven stemmen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *